Od Luthera — Droższe nie znaczy lepsze

Dzień rozpoczął się od porannego spaceru z Delicją, na którym spędzili dobre trzydzieści minut. Ulice Deiranu były o tej porze puste, a poranna rosa pozostawała na butach i łapach. Delikatny powiew chłodnawego powietrza, przyjemnie łaskotał nos. Ułożone włosy zostały rozmierzwione przez te lekkie powiewy wiatru. Uliczne kawiarenki były pozamykane, wszystkie krzesła ułożone na stołach budowały wrażenie, jakby były to szkolne sale. Wyglądały na, delikatnie mówiąc, opuszczone. Gdyby nie to, że budynki są nowoczesne i w centrum miasta, to mogłyby posłużyć dla osób, które lubią zwiedzać opuszczone miejsca, poznając ich całą historię. Na szczęście, to, że lokale wyglądają na opuszczone, jest tylko w momencie, gdy nie są dobrze oświetlone i w środku panuje półmrok, potem wszystko wraca do codzienności. Choć zapewne na Halloween może to niektórych przyprawić o zawał, gdy w środku będą znajdowały się różnego upiorne ozdoby. A jeszcze trochę i w sklepach na półkach pojawią się takowe dekoracje.

Od Luthera cd. Yassina

Luther nie spodziewał się, że sytuacja może aż tak dramatycznie się obrócić przeciwko niemu. Wizyta siostry z dziećmi poprowadziła całą rozmowę w negatywnym kierunku. Jednak nie zmieniało to faktu, że nie widział nadal konkretnego powodu, aby powiedzieć Yassinowi, czym tak naprawdę się zajmuje. To nie brało się z niepewności Luthera, a wszelakiej maści bezpieczeństwa. Nie chciał dodatkowo zniechęcić do siebie mężczyzny. Doskonale wiedział, że łowcy nie są najlepiej postrzeganą grupą wśród mieszkańców. Mimo że niektóre sytuacje nie są przez nich kontrolowane, to nadal starają się zagwarantować bezpieczeństwo dla społeczności lokalnej. Przedarcie się niebezpiecznej bestii do centrum miasta jest jednym z najgorszych możliwych scenariuszy. Choć 95% udaje się odpędzić od miasta lub złapać nim do niego dotrą, to niestety te nieszczęsne 5% jest bardziej sprytne i lepiej sobie radzi z adaptacją. 

Od Luthera — Walentynkowa randka

Luther stał w kuchni, przygotowując obiad dla siebie i Yassina. Dzisiaj popisowym daniem miał być jakiś nowy przepis z internetu, który podsunął mu partner, zapewniając, że na pewno będzie smaczne. Co z tego, że żaden z nich tego nie jadł. To mało istotne, tak?

— Gdzie chcesz spędzić walentynki? — usłyszał pytanie Herreiry, przez co odwrócił się do niego. Przechylił głowę na bok, a gestem dłoni wskazał, aby kontynuował swoje pytanie. — Nie chce siedzieć w domu, to nudne. Może gdzieś pójdziemy? Jakaś fajna randeczka? Co ty na to?

Od Luthera — Pączkowe obietnice

Przebudzony piszczeniem Delicji, niechętnie uchylił powieki, aby spojrzeć zaspanym spojrzeniem na swoją psinę. Sunia stała przy Lutherze z pączkiem-pluszakiem w pysku. Ciężko westchnął, sięgając ręką do nowej zabawki, której wcześniej nie miała. Ręką leniwie i powoli poruszał zabawką na lewo i prawo, jakby chciał ją zabrać. Delicja od razu podłapała jego chęć zabawy, używając większej siły, przez co szybko wyrywała swoją zabawkę z rąk Luthera. Nie była z tego powodu zadowolona, wręcz przeciwnie. W akcie zemsty uderzyła Luthera mokrą zabawką w głowę i wyszła z sypialni. 

— Oj Lutek, kompletnie się nie nadajesz do zabawy — usłyszał rozbawiony głos Yassina, który, jak się okazało, stał w progu drzwi i obserwował całą sytuację. — Jeszcze fakt, że jest już dziewiąta, a ty dalej śpisz. 

Od Luthera cd. Yassina

Luther nieszczególnie lubił się spoufalać z ludźmi. Zdobycie jego zaufania wymagało czasu i poświęcenia. Nie uśmiechało mu się, aby opowiadać na lewo i prawo, kim jest i czym się zajmuje. Jego praca budzi kontrowersje wśród mieszkańców Deiranu. Rozumiał, dlaczego Yassin tak bardzo dociekał informacji na jego temat. Jednak nie zmieniało to podejścia Luthera. Nie chciał powiedzieć czegoś za wcześnie, póki całkowicie nie zaufa mężczyźnie. 

Jakby miał być tajnym agentem, to już dawno udałoby mu się odgadnąć profesję Firebane'a albo byłby niesamowicie blisko, aby ją zgadnąć. W tym przypadku szło to w całkowicie innym kierunku, co bawiło Luthera. Jednak nie przeszkadzało mu to, dopóki Yassin mu nie zagrażał. Dlatego tylko uśmiechał się i dalej nic nie mówił na temat swojej pracy.

Od Luthera — Zimowe prezenty

Święta dla Luthera są czasem, który może spędzić z najbliższymi. Od lat mają rodzinną tradycję, że przychodzą wszyscy do mieszkania Lu. Jednak każdy musi przynieść kilka dań, ale też nie za dużo, aby później nie zostało coś wyrzucone do śmieci. Sam uważał, że gotowanie aż tylu potraw dla pięciu osób jest przesadą. Lepiej zrobić kilka, ale takie, które wszyscy lubią i zjedzą. Grunt to miło spędzić czas, prawda?

W tym roku Luther zdecydował, że zabierze się za zrobienie ciasta, a konkretnie jabłecznika, a do tego przygotuje barszcz i ulepi własne uszka. Mógłby zrobić tak naprawdę wszystko, ale nie chciał odbierać innym możliwości przyniesienia czegoś dobrego. 

Od Luthera cd. Yassina

Droga do Yassina nie zajęła aż tak dużo czasu z kilku powodów. Nie dlatego, że Luther przekraczał prędkość, jechał przepisowo. Nie potrzebował żadnych mandatów i upomnień w pracy. Każda przejażdżka sprawiała mu ogromną przyjemność. Dlatego cieszył się, że mężczyzna zgodził się na jego propozycję. Gdyby odmówił, to wcale by się nie obraził, po prostu później sam udałby się na nocne zwiedzanie miasta w samotności. 

Patrzył, jak jego towarzysz dramatyzuje i kwestionuje, czy Firebane jechał wolno i przepisowo, czy jednak gnał jak dziki. Lu przyzwyczajony był do prędkości, ale kiedy jechał z kimś, to zawsze wolał zachować większą ostrożność. W końcu w takiej sytuacji odpowiada za kogoś, a nie tylko za siebie. Rozbawiony pokręcił głową, ponieważ zachowanie Yassina go bawiło. W końcu całą drogę jechał spięty i nawet nie rozglądał się, tylko przylgnął do pleców Luthera niczym koala. 

Od Luthera — Halloweenowa randka I

Od Luthera — Hi, can I kiss u? V

Patrzył na Yassina z politowaniem. Bawiło go, że tak bardzo próbował pokazać Lutherowi, że to wszystko mu się bardzo nie podobało. Na mężczyźnie to jednak większego wrażenia nie robiło. Był już przyzwyczajony do dramatyzowania i wyolbrzymiania problemów, które tak naprawdę w całej tej sytuacji są tylko kroplą w morzu. Wcześniej mu to przeszkadzało, ale obecnie? Była to rutyna, do której zdołał przywyknąć. 

Wykorzystał marudzenie partnera i wziął go na ręce, wynosząc z fontanny niczym prawdziwą damę w opałach. Cała sceneria wyglądała dziwnie, a nawet i zabawnie dla osób, które z ciekawością się temu wszystkiemu przyglądały. 

Od Luthera cd. Yassina

Luther zastanawiał się, czy po tak długim czasie milczenia może liczyć na przebaczenie od Yassina. Często w jego trybie życia ciężko znaleźć kilka minut na sprawdzenie telefonu i powiadomień, które mogą zawierać ważne informacje. Stronił od używania urządzenia w czasie pracy. W końcu nie może się rozpraszać. Lepiej, kiedy jest skupiony na określonym celu i nie rozmyśla nad tym, czy komuś odpisał, czy dostał odpowiedź zwrotną.

Jednak w momencie, gdy Yassin zgodził się na spotkanie, odetchnął z pewnego rodzaju ulgą. Nie należał do osób, które z łatwością nawiązują jakiekolwiek relacje. Rzadko kiedy korzystał z aplikacji do randek ze względu na brak czasu i chęci do tłumaczenia, kim jest, czym się zajmuje i dlaczego może nie odpisywać nawet i przez miesiąc. Wolał takie sprawy mieć za sobą, ale niestety, było to niewykonalne. Musiał przez to przebrnąć prędzej czy później, a on sam celowo to wszystko opóźniał. 

Od Luthera — Hi, can I kiss u? III

Luther nie lubił, gdy ktoś przed nim coś ukrywał. Nie był fanem niespodzianek, w końcu ciężko mu się do nich przyzwyczaić ze względu na swój tryb życia oraz pracę. Yassin nie wydawał się tym faktem zrażony, wręcz przeciwnie. Wydawało się, że lubił coś wymyślać za plecami mężczyzny. Jednak Firebane zdecydował się tego tematu nie poruszać. 

Ciężko odetchnął, spojrzał na partnera, aby przerzucić rękę przez jego ramię, ostatecznie wciągnął go na swoje kolana. Nie było sensu, aby teraz nad tym rozmyślać.

— Jesteś zbyt pewny swoich racji — stwierdził, pozwalając, aby Herreira mógł się poprawić. — Czasami aż za bardzo.

Od Luthera — Hi, can I kiss u? I

Dzisiejszy dzień wydawał się nadzwyczaj spokojny. Na dworze świeciło słońce, a delikatny wiatr rozwiewał ułożone włosy Luthera. Ludzie korzystali z pięknej pogody, gdyż ostatnie były nadzwyczaj deszczowe. 

Delikatny uśmiech zawitał na ustach mężczyzny, gdy zauważył, jak Delicja biegnie w jego kierunku z piłką w pysku, którą jej przed chwilą rzucił. Suczka wydawała się nadzwyczaj szczęśliwa, że dzisiaj została zabrana do parku. Firebane miał wolne od pracy, więc uważał, że wypadało swojej czworonożnej przyjaciółce wynagrodzić ostatnie dni. 

Od Luthera cd. Yassina

Znudzony leżał na łóżku, przeglądając telefon. Nieszczególnie wiedział, co powinien ze sobą zrobić. Nie był przyzwyczajony do wolnego w pracy, ale Dan uparł się, żeby mężczyzna odpoczął. Dlatego teraz leżał i bawił się telefonem, a drugą ręką drapał psa po brzuchu, czasami kątem oka zerkając na zadowolony pyszczek. Musiał przyznać, że Delicja była przeuroczą sunią i bardzo oddaną. A w takich chwilach doceniał, że ją miał przy sobie. Czasami znikał na całe dnie, więc musiał zaprowadzać psa do swojej siostry. Siostrzenice kochały Delicję, a ona wręcz za nimi szalała, obustronna miłość, więc nic tylko się cieszyć i doceniać. 

„In the end they'll judge me anyway so whatever.”

Luther Firebane
25 lat, Mężczyzna, Biseksualny, Zmiennokształtny, Łowca magicznych bestii w jednostce Vipers, Deiran

“If you dance, I'll dance. And if you don't, I'll dance anyway.”
Moce
Główną mocą Luthera jest przemiana w lwa o bujnej grzywie, jego ciało w tej formie mierzy 2,1 metra (licząc głowę oraz tułów). Jego kocie korzenie pomagają mu na co dzień, gdyż główne zmysły, którymi się posługuje, czyli: słuchu, wzroku oraz węchu ma znacznie bardziej wyostrzone niż normalny człowiek. Jest w stanie wytropić swoją ofiarę po samym dźwięku w odległości 5 metrów. Jego oczy szybko adaptują się do panujących warunków, w nocy widzi podobnie, jak za dnia, więc poruszanie się po lasach o późnych porach nie są dla niego największym wyzwaniem.
Luther bardzo rzadko przemienia się w lwa, nieszczególnie uważa to za powód do dumy. Jednak opanował sztukę przemiany konkretnej części ciała, czy wysunięcia ogona lub uszu, które uwielbiają przede wszystkim dzieci jego siostry. Pewne kocie aspekty w nim wciąż są pobudzone, a negatywne emocje wpływają na jego przemianę; im bardziej zdenerwowany będzie, tym zwiększa się szansa na wpadnięcie w szał po przemianie.
Dodatkową moc, którą posiada, umożliwia mu bezszelestne skradanie, dzięki czemu jest w stanie dopaść ofiarę w ciągu kilku sekund. Często nieświadomie jej używa w życiu codziennym, co nieraz doprowadziło kogoś niemal do zawału.
Charakter
Luther jest osobą, która nieszczególnie lubi wyróżniać się w tłumie, zwykle zachowuje się, jak postać drugoplanowa i pozwala innym błyszczeć. Jest dostojnym, dumnym mężczyzną. Można stwierdzić, że nie wygląda na osobę, od której tryska energia życiowa. Firebane jest osobą spokojną i opanowaną, nieszczególnie lubi wdawać się w niepotrzebne dyskusje. Czasami uważa, że głupszemu się ustępuje, co może powodować, że druga strona czuje się wystarczająco pewna swojej racji, że temat ucina i odchodzi z uniesioną głową. Lu nie przejmuje się opinią innych, ponieważ brudzi własne ręce krwią niegdyś niewinnych. Nie patrzy na świat z uśmiechem na twarzy, raczej wydaje się zmęczony ciągłym przytakiwaniem i pozwalaniem na pomiatanie słabszymi.
Zwykle przygląda się innym, doszukując się najsłabszego, czułego punktu, a gdy go znajdzie nie omieszka od wykorzystania go przeciwko drugiej osobie. Ciągle wszystko dookoła siebie analizuje, nie pozwalając na żadną lukę. Nie toleruje nadmiernej głupoty czy wykorzystywania swojej posady do robienia tego, co się żywnie podoba.
Czasami zachowuje się niczym maszyna wykonująca zadanie na pstryknięcie palców. Luther nie przejawia emocji, gdyż wszystkie trzyma na wodzy i nie pozwala im na ujrzenie światła dziennego. Zawsze zachowuje pokerową twarz, niezdradzającą żadnych zamiarów ani planów. Bywa to uporczywe dla jego współpracowników, którzy nazywają go nazbyt tajemniczym. Często działa sam, nie spoufala się z innymi łowcami, preferuje ciszę i spokój. Uważa, że niepotrzebne towarzystwo może mu sprawić więcej problemów, niż jest to warte. Powierzone zadania wykonuje z należytą uwagą. Nie pozwala, aby cokolwiek poszło nie tak. Jest osobą stanowczą, twardo stąpa po ziemi, jest realistą i bardzo ciężko przekonać go do swoich racji, gdy już podejmie decyzję. Wszelkie wyzwania traktuje jako nowe doświadczenie. Trudno stwierdzić, czy coś wywołuje gęsią skórkę u Luthera. Wielokrotnie usłyszał, że odwaga i trzymana garda nigdy go nie opuszcza.
Luther nie należy do osób porywczych czy spontanicznych. Zwykle działa według ustalonego planu. Nie omieszka od wyrażenia niezadowolenia, gdy ktoś postanawia działać inaczej bądź narzucą mu swój plan, wymuszając, aby zrezygnował. Firebane nie dobiera delikatnych słów, aby kogoś nie urazić. Niejednokrotnie usłyszał, że ma niewyparzony język bądź nie ma w sobie za grosz kultury. Jego jedyna reakcja na takie komplementy, to wzruszenie ramionami i odejście w swoim kierunku.
Jednak mimo tej twardej osłony, Lu skrywa w sobie empatyczność, którą okazuje jedynie najważniejszym osobom. Zawsze martwi się o swoją rodzinę i z każdym dniem zastanawia się, jak jeszcze może ich chronić. Jego intuicja nigdy go nie zawodzi, dlatego jej nie ignoruje, tylko słucha, gdy są sytuacje, które mogą ściągnąć na niego problemy. Jest opiekuńczy i troskliwy wobec najbliższych. Jeśli potrzeba, to poświęci swoje zdrowie. Wśród rodziny i przyjaciół jest otwarty i rozgadany. Nie omieszka od uszczypliwości. Zawsze przejawia pozytywne emocje wśród najbliższych, można stwierdzić, że wtedy błyszczy najbardziej. Ma w głowie pełno pomysłów na miłe, ciekawe spędzanie czasu. A największa kreatywność jest widoczna, gdy spędza czas z dziećmi swojej siostry. W takich chwilach zachowuje się beztrosko i nie pozwala, aby w jego głowie pojawiły się czarne myśli, które wszystko zniszczą.
Luther należy do osób, które nieszczególnie lubią zdobywać nowych przyjaciół. Jest ostrożny, gdy ktoś nowy pojawia się w jego życiu. Stąpa powoli, badając teren. Nieszczególnie spoufala się z ludźmi, ponieważ w swoim życiu nauczył się, że to przynosi niepotrzebne emocje. Nawet wśród zaufanych osób zachowuje ostrożność. Zawsze zachowuje dystans i nie pozwala go skrócić, dopóki to on nie postanowi postawić pierwszego kroku. Choć w swoim życiu spotkał osoby, które zyskały zaufanie od pierwszych dni dzięki swojej charyzmie, w tym jego przyjaciel Lucas, z którym obecnie pracuje w Vipers.
Wiele emocji trzyma w sobie, nie lubi pokazywać innym, że coś jest nie tak. Trudno go rozszyfrować, a jeszcze trudniej zrozumieć, bo ma w sobie wiele sprzecznych cech. Można stwierdzić, że jest chodzącą zagadką, której nikt jeszcze nie rozwiązał.
Aparycja
Firebane jest osobą wysoką, jego wzrost wynosi 191 cm. Zawsze na mieście można zobaczyć go elegancko ubranego; garnitur, koszula, krawat i garniturowe spodnie, to jego nieodłączna część wizerunku. Przykuwa spojrzenia innych osób, ale zdołał się do tego przyzwyczaić. Luthera oczy są w kolorze złota, które wyróżniają się przy jasnej karnacji i ciemnych włosach.
Uszy mężczyzny przyozdobione są kolczykami. Biżuteria, w której gustuje Lu to złoto ze względu na to, że idealnie to współgra z jego tęczówkami.
Firebane mimo swojej szczupłej budowy ciała — skrywa mięśnie, które najczęściej widać podczas ciepłych dni na zewnątrz. Codziennie stara się dbać o minimalny wysiłek fizyczny, aby nie stracić formy. Dzięki samodyscyplinie każdego dnia pnie się coraz wyżej, a złapanie i przytrzymanie magicznych bestii nie jest dla niego męczącym wysiłkiem. Oczywiście również dba o ćwiczenie nóg ze względu na swoją pracę.
Zainteresowania
Luthera zainteresowania skupiają się przede wszystkim na ciągłym rozwijaniu. Nienawidzi stać w miejscu, więc jego wachlarz zainteresowań z każdym dniem rośnie. Jednak warto wymieć najbardziej istotne dla niego, o których najczęściej mówi.
1. Gra na pianinie — od dziecka uczył się grać na różnych instrumentach, skrzypce, wiolonczela, gitara, ale najbardziej zakochany jest w pianinie. Jego miłość do tego instrumentu z każdym dniem rośnie coraz bardziej. Uwielbia wymyślać nowe piosenki, a każda nowa nuta sprawia, że serce mężczyzny z każdym dźwiękiem bije coraz mocniej. Na środku salonu stoi czarne pianino, na którym każdego dnia Luther gra. Nie potrafi przejść obok instrumentu obojętnie. Jest ono głęboko wyryte w jego sercu.
2. Jazda konna — mężczyzna od dziecka uczył się jazdy konnej, w dodatku miał własnego wierzchowca. Nigdy na zawodach nie zawitał, ale codziennie jeździł do stajni niedaleko domu, aby zająć się swoim koniem i móc wspinać się po szczeblach kariery jeździeckiej. Jednak nadzieja umarła wraz z utratą swojego ukochanego ogiera niespełna dwa lata temu. Od tego czasu Luther nie wsiadł na żadnego konia.
3. Broń strzelecka oraz biała — Lu uwielbiał uczyć się o broniach. Wiele poświęcił na naukę, odkąd wstąpił w szeregi Vipers, z każdym dniem nabywał nowych umiejętności. Najczęściej jednak korzysta z pistoletu, który zawsze ma ze sobą.
Dodatkowo Luther jest miłośnikiem tańca, ale nie mówi o tym głośno. Jest to jego dziecięca pasja, która do dzisiaj w nim drzemie i przejawia się na wszelkich imprezach.
Ciekawostki
— Ma wadę wzroku -0.75 , na co dzień nosi soczewki, ale zdarzy się, że w domu nosi okulary.
— Urodzony 13.07
— Rzadko można go zastać bez papierosa. Chociaż od dłuższego czasu stara się walczyć z nałogiem.
— Na co dzień porusza się na motocyklu, dokładniej na suzuki gsxr 1000 k9. Ma prawo jazdy na motocykl oraz na samochód.
— Ma kolczyk w języku.
— Mieszka w centrum Deiranu w jednym z najnowszych wieżowców na ostatnim piętrze, które w całości należy do niego.
— Został agentem nieruchomości w wieku 18 lat. Z wieloma deweloperami do dzisiaj ma dobry kontakt, a uważa, że kluczem do sukcesu są znajomości.
— Od 3 lat jest łowcą magicznych bestii, a jego sława w środowisku, w którym się obraca, z każdym dniem coraz huczniej się roznosi.
— Nie jada ostrych potraw.
— Lubi gotowanie, nie jest to dla niego najmniejsze wyzwanie a sama przyjemność. Dlatego w rodzinnym domu wszyscy zwracają się do niego panie kucharzu.
— Ma mocną głowę do alkoholu.

Relacje
— Kai Firebane — 23 lata — młodszy brat Luthera. Mężczyzna jest przeczulony na punkcie bezpieczeństwa młodszego brata. Nienawidzi, gdy Kai postanawia załatwić coś na własną rękę, bo za każdym razem kończy się to tragicznie. Wielokrotnie krył plecy Kaia, nie zdradzając, co się wydarzyło ostatniej nocy na mieście. Chociaż wielokrotnie kłócili się za dzieciaka, to obecnie Luther nie daje młodszemu spokoju, przestrzegając go przed wszystkim, co może wpędzić go w kłopoty. Ze względu na fakt, że Kai nadal studiuje, Luther zdecydował się, że będzie opłacać dla niego studia, choć nim Kai się zgodził, to bracia przeszli kilka kłótni. Obecnie Kai mieszka w akademiku, ale jak potrzebuje noclegu, to Lu udostępnia mu jedno ze swoich mieszkań.
— Lucy Mason — 30 lat — starsza siostra Luthera. Kobieta jest najbardziej troskliwą osobą, jaką Lu miał możliwość spotkać. Lucy na każdym możliwym kroku stara się sprawdzić, czy Luther odpowiednio o siebie dba. Zawsze zachowywała się, jakby była matką Lu i Kaia. Przygotowywała ich do szkoły, pomagała przy zadaniach domowych, a jeśli potrzebowali wsparcia, to zawsze była obok. Lucy nauczyła Luthera opiekuńczości wobec drugiej osoby, to ona widziała jego pierwsze złamane serce i to ona jako jedyna okazywała mu najwięcej wsparcia. Dlatego Luther za te wszystkie lata troski siostry, gdy tylko udało mu się złapać odpowiednie znajomości, kupił jej mieszkanie w centrum Deiranu, w tym samym wieżowcu, w którym on mieszka, a dzieli ich tylko piętro.
— Alice i Layla Mason — 5 i 7 lat — córki Lucy, siostrzenice Luthera. Dziewczynki są zakochane w wujku Lutherze, gdyż każda jego wizyta oznacza zabawę oraz słodycze bądź nowe zabawki. Lu rozpieszcza siostrzenice, czasami traktując je, jak własne córki. Ze względu na to, że Alex, ich ojciec, zginął, gdy był na służbie, Lu chce w ten sposób odkupić swoje winy, bo nadal, pomimo upływu lat, uważa, że to on powinien być na miejscu mężczyzny. Jednak dla siostrzenic wciąż używa swojej przemiany, gonią ogon Luthera i próbują go złapać za wszelką cenę, bo wiedzą, że jak wygrają, to dostaną coś słodkiego. Lucy nadal kręci głową, gdy widzi, jak Layla zawzięcie walczy o słodycze, gdy Alice odpuszcza i decyduje się, że tym razem pozwoli wujkowi wygrać. A Luther jest zapatrzony w dziewczynki i stara się je chronić za wszelką cenę.
— Lucas Stone — 25 lat — przyjaciel Luthera. Mężczyźni przyjaźnią się od liceum, a mimo upływu lat, Lucas dalej uważa, że Luther jest chodzącą zagadką, której nie potrafi rozwiązać. Stone wstąpił do szeregów policji po ukończeniu liceum, przez co kontakt się urwał. Jednak ich drogi ponownie się skrzyżowały, gdy Lucas chciał kupić mieszkanie w centrum Deiranu. Od tego czasu znowu zaczęli się widywać. Na ten moment oboje są łowcami służącymi w Vipers.
— Delicja — 3 lata — jest to ukochany pupil Luthera. Suczka jest zapatrzona w swojego właściciela. Zawsze stara się być blisko mężczyzny. Z natury jest miłą i przyjazną istotą, ale jeśli musi, to pokaże, gdzie jest kogoś miejsce. Nigdy nie okazuje agresji wobec Lu, wręcz przeciwnie: zawsze domaga się pieszczot i smaczków. Uwielbia być w centrum zainteresowania. Firebane nie potrafi bez niej żyć, jak tylko może, to wszędzie ją zabiera ze sobą, aby mogła poznać nowe otoczenie i nowych ludzi. Śmiało, można powiedzieć, że to oczko w głowie Lu, a ona nawet nie omieszka tego pokazać jego przyszłym partnerom bądź partnerkom. W końcu ona była tu pierwsza, tak?
— Nivan Dixon — 28 lat — bliski znajomy Luthera. Mężczyzni utrzymują regularny kontakt i spotykają się, gdy tylko nadarza się ku temu okazja. Luther dodatkowo korzysta z miejsca pracy Nivana, aby uzyskać od niego informacje. Często do baru przychodzą osoby, które Lu ściga, a informacje od Nivana pozwalają mu szybko namierzyć takowe jednostki. Dixon jest jedną z osób, której Lu ufa w naprawdę dużym stopniu i jeszcze nigdy się na nim nie przejechał. Dlatego docenia to, co mówi mu Nivan, nawet jeśli są to gorzkie słowa. Nie może odmówić, że ma do niego pewnego rodzaju słabość, ale to tylko dlatego, że zawsze na niego może liczyć. No i robi dobre drinki.
Od prowadzącej
Hej, cześć, siemanko!
Luther to moje ukochane dziecię, które może być trudne w obyciu. Dlatego, jeśli ktoś byłby chętny na wątek, to jestem, jak najbardziej otwarta! Można nim sterować zgodnie z charakterem, a w razie wątpliwości służę pomocą! Proszę o niezabijanie i niekrzywdzenie go, chyba że wymaga tego obecna scena w opowiadaniu. Jednak prosiłabym o wcześniejszy kontakt! A tak to śmiało, proszę brać, póki ciepłe!
Credits
Kod html: rossresources @ tumblr
Art główny: ajrtkf44 @ X
Art lwa: Noctualis @ DeviantArt
Art Delicji: Dana Pivonkova
Cytat w tytule: Min Yonogi [BTS].
Cytat w karcie postaci: Lana Del Rey.
Aktualizacje
17.03.2026 r.